اگر به پرونده غرب حداقل در سه چهار قرن گذشته نگاه اجمالی داشته باشیم ، خواهیم دید که سابقه درخشانی در برخورد با جهان بیرونی خود نداشته اند ، برده داری ، تجاوز و دخالت های مداوم در دیگر کشورها ، غارت ثروت ملی دیگر کشورها ، تخریب محیط زیست ، اشغالگری ، تجاوز به حقوق بشر ، راه اندازی دو جنگ بزرگ جهانی با بیش از پنجاه میلیون تلفات انسانی و هزاران مورد دیگر که مجال پرداختن به آن نسیت . اما غربیان با این پرونده سیاه خود با تبلیغات گسترده و تسلط رسانه ای و چاشنی قدرت اقتصادی و نظامی ، رفتارهای ضد بشری خود را توجیح کرده و با سرقت عناوین زیبا تمام جنایات خود را در منظر عمومی موجه جلوه میدهند ، حفظ محیط زیست ، حقوق بشر ، دمکراسی ، حقوق زن ، آزادی مطبوعات و رسانه ها همه واژه هایی هستند که برای غربیان استفاده یک سویه دارد آن هم در جهت اهداف و منافع آنها ، کشتار در افغانستان ، عراق ، فلسطین همگی برای گسترش دمکراسی است و هیچ ربطی به حقوق بشر هم ندارد و عین صواب است ، اما زئی با دسیسه انگلیس در تهران به قتل می رسد و چنان به آن می پردازند که گویا حقوق بشر یکسره به تاراج رفته است و قاتلین بشریت به یک باره مدافع حقوق بشر می شوند اما رفتار های گزینشی و دوگانه غربیان در رابطه با حقوق بشر و آزادی چنان بی مسمی شده است که گاهی رسوای عام و خاص می شوند لیکن غول رسانه ای پس از چندی به تطهیر غرب می پردازند و جریان را از مسیر واقعی خود منحرف می کنند گویا هیچ اتفاقی نیفتاده است.

خانمی محجبه مسلمان از کشور مصر که تحصیل کرده و دکتر دارو ساز است اما ملزم به عقاید خود خصوصاً حجاب است در کشور آلمان مدعی آزادی و دمکراسی و تمدن و بلوغ بشریت در پارکی مورد هجوم فردی قرار می گیرد که بر اثر تبلیغات گسترده و فراگیر رسانه ای غرب در جهت اسلام هراسی و اسلام ستیزی تمام مظاهر اسلامی از جمله حجاب را مصداق تروریست می داند و به این زن محجبه حمله ور می شود و با تروریست خواندن وی حجاب را از سرش می کشد . شهیده مروه الشربینی به دادگاه متوسل می شود و دادگاه رای به محکومیت مرد نژاد پرست می دهد اما مجازات وی به جریمه نقدی اندک آنقدر سخیف و نامتناسب است که مورد اعتراض دادستان واقع می شود و بار دیگر متهم را در دادگاه حاضر می کنند اما اینبار در دادگاه آلمان مدعی تمدن و امنیت اجتماعی قاتل مسلح در جلسه دادگاه حاضر می شود و خانم مروه الشربینی که حامله است به همراه شوهر و کودک خردسالش بدون اطلاع از سناریوی قتلش به عنوان شاهد در جلسه دادگاه حاضر می شود.

دادستان ، هیأت دادرسی ، پلیس مسلح هم در جلسه رسیدگی حضور دارند بناگاه فرد شرور نژاد پرست در حضور همه از جا بر می خیزد و با فراغت تمام 18 ضربه کارد !!!! مروه الشربینی را به قتل می رساند . هیچ کس به دفاع و ممانعت بر نمی خیزد .پلیس هم در اکمال سناریوی قتل شوهر این شهیده را که برای نجات همسرش اقدام کرده است آماج گلوله قرار می دهد و از پای در می آورد و این جریان تا یک هفته مسکوت می ماند. پس از یک هفته و بعد از افشای این جنایت شاهد این عکس العمل ها هستیم.

1. مردم مسلمان مصر این زن را شهیده حجاب معرفی می کنند و به تشیع جنازه بی نظیر آن می پردازند .

2. این قتل انعکاس بسیار گسترده ای بین ملل مسلمان می یابد

3. غول های تبلیغاتی غرب ناگریز به انعکاس سست آن می پردازند اما اهمیت چندانی نمی دهند و تلاش می نمایند باز هم به تطهیر غرب بپردازند.

4. مردم آلمان که جنایت نمی کنند !! خیانتکار را روسی تبار نژاد پرست معرفی می کنند .

5. خانم انکلام مرکل تا قبل از آن برای کشته شدن یک زن در ایران به همراه انگلیس و امریکا و فرانسه و از ناب هم سلک خود یقه پاره می کردند و سفیر ایران را مرتب به وزارت خارجه شان احضار می کردند و تا مرز فراخواندن سفرای اروپایی نیز پیش رفتند فقط با یک اظهار تأسف از کنار این قضیه می گذرد!

6. حکومتهای دست نشانده و سرخورده بعضی کشورهای اسلامی نیز چون مسخ شدگان سکوت را پیشه می کنند.

7. مردم مسلمان جهان به این حرکت زشت با راهپیمایی و انزجار واکنش نشان می دهند.

اما غول رسانه ای غرب هرگز به این موارد نمی پردازد ، چرا مجرمی که جرم وی اثبات شده مسلح در جلسه دادگاه حاضر می شود . زدن 18 ضربه کارد فرصت زیادی لازم دارد پلیس مسلح موجود در دادگاه که به راحتی شوهر این شهیده را آماج گلوله قرار می دهد چرا قاتل را از پای در نیاورد و سنگ را بست و سگ را آزاد گذاشت .چرا به شوهر این شهیده تیر اندازی شده و نگذاشتند به کمک همسرش بشتابد.

چرا یک هفته سکوت ، این زن مسلمان در زمره بشر نبود هیچ حق و حقوقی نداشت . دولت و رسانه های جمعی کشور آلمان و فراتر از آن غرب که ظرف سه ثانیه خبرهای سراسر دنیا را مخابره می کنند چه پاسخی برای این سکوت خبری دارند.

چه برخوردی با قاضی ، پلیس و دیگر عوامل شده است .

اگر این اتفاق در یک کشور اسلامی برای یک زن غربی می افتاد چه هیاهویی را می افتاد ، حقوق بشر چقدر بزرگ نمایی می شد.

در آخر مایه تأسف است که بسیاری از کشور های اسلامی به این موضوع کم توجهی کردند و در رسانه های خود به آن نپرداختند. و در کشور خودمان نیز متأسفانه بعضی ها که داعیه حقوق بشر داشته و دارند و برای حتی قاچاقچیان مواد مخدر دل می سوزانند به این موضوع اصلاً نپرداختند و در راستای سکوت رسانه ای غرب سکوت پیشه کردند.

تاریخ ارسال خبر : دوشنبه، 22 تیرماه 1388 |  تعداد نظرات:(0) |  تعداد دفعات نمایش این خبر : (234) |  نسخه قابل چاپ  |