فرهنگی: علی باباچاهی معتقد است زنده یاد طاهره صفارزاده شاعری با ذهنیت پیشرفته، نوجو و نوآفرین بود.

علی باباچاهی، شاعر و منتقد ادبی درباره شعرهای زنده یاد طاهره صفارزاده به خبرنگار شبستان گفت: بخشی از شعرهای صفارزاده، شعرهای رادیکال و پیشرو است که در تمام این شعرها با اندیشه محوری روبرو هستیم.
وی با بیان اینکه نفس اندیشه محوري در شعر عیب محسوب نمی شود، افزود: اینکه برخی فکر می کنند صفارزاده به ساختار و کلیت یکپارچه شعر توجه نکرده است جای اما و اگر دارد چرا که شعر ساختار خودش را با یک تعریف مشخص، منطبق نمی کند و به قول نیما یوشیج ساختمان شعر یک تعریف مشخص ندارد.
باباچاهی در ادامه با اشاره به شعرهای رادیکال طاهره صفارزاده خاطرنشان کرد: در این بخش از شعرهای این شاعر با نوعی "پاشاني" و یا به اصطلاح خودافشانی مواجه ایم. بنابراین در اینجا ساختار تعریف دیگری پیدا می کند، یعنی ممکن است شعرهاي اين شاعر روساخت پرداخته ای نداشته باشد اما در ژرف ساختارهای اثر مي توانيم سر نخی به نام ارتباط پیدا کنیم.
سراینده مجموعه شعر "پیکاسو در آب های خلیج فارس" در ادامه گفت: اگر چنانچه در شعرهای رادیکال صفارزاده پرسش هایی دیده شود که ظاهرا ربطی به سطور پیشین ندارد، این پرش ها مربوط به روساختار است نه زیرساختار شعرهای ایشان.
وی با بیان اینکه طاهره صفارزاده شاعری با ذهنیت پیشرفته، نوجو و نوآفرین بود، يادآور شد: او با جسارت تمام شعرهای کانکریت (شعرهایی كه با استفاده از نوع نمایش کلمات بر روي صفحه مثل شکل نردبانی) می سراید. اگر شعرهای کانکریت را هم نپسندیم ولی این نوع شعر از پیشرو بودن این شاعر حکایت دارد.
باباچاهی شعرهای چند دهه اخیر طاهره صفارزاده را شعرهايي با شیوه عادی و رایج نویسي خواند و گفت: در سال های اخیر شعرهای ایشان نه به لحاظ اندیشه محوری بلکه به لحاظ شیوه نوشتاری به نظر می آمد رایج نویسي (عادی نویس) است.
وی افزود: مفاهیم شعرهای صفارزاده همان مفاهیم گذشته است و شعرهای دوره قبل از انقلاب و بعد از آن اندیشه محور بوده و صبغه مذهبی دارد ولی شاعر در دو دهه اخير در نحوه بیان شعرها به عادی نویسی رو آورده است.
این شاعر در ادامه با بیان اینکه در شعرهای عموما بعد از انقلاب صفارزاده نوعی شتابزدگی دیده می شود، تصریح کرد: این شتابزدگی و عجله در پیام رسانی در شعرهای ایشان دیده می شود که ممکن است هیچ ارتباطی به انقلاب نداشته باشد چون اغلب شاعران پس از دوران نوگرایی در شعر به مرور زمان به لحاظ پرداخت شعر عقب گردی به گذشته دارند و این ویژگی در شعرهای این شاعر موجب شده تا شعرهایش کسل کننده باشد.
بر اساس این گزارش، علی باباچاهی در بخشی از جلد اول آخرين کتاب تحقیقی منتشر شده اش با عنوان "گزاره های منفرد" به بررسی شعرهای طاهره صفارزاده پرداخته است.
وی در صفحه 319 این کتاب درباره شعرهای پیشرو این شاعر آورده است: شعرهای طاهره صفارزاده، مشارکت خواننده فعال را می طلبد اما نه به علت دشواری و پیچیدگی آنها چرا که این شعرها کم و بیش بافت و بیان ساده و لحنی محاوره ای دارند اما نگاه شاعر به پیرامون خود نه اینکه ما را به بدویت آغازین اشیاء و مناظر، بلکه به وجوه دیگر آن نزدیک می کند.
وی در ادامه افزوده است: صفارزاده در این شعرها به شیوه خاص خود، شگرد فاصله گیری از شعر رایج را در پیش می گیرد تا جایی که می توان گفت نوآوری های او چیزی جز همین شگرد نیست.
به اعتقاد باباچاهی صفارزاده از این فاصله گیری از واژگان به عنوان ابزاری سود می جوید تا به تغییری از راه زبان برای درهم شکستن زبان سود جوید.
سراینده مجموعه شعر "قیافه ام که خیلی مشکوک است"، همچنین درباره شعرهای غیر رادیکال این شاعر در صفحه 336 جلد اول گذاره های منفرد آورده است: صفارزاده در این شعرها به نحو آزاردهنده ای خود را تکرار می کند. این نوع تکرار، برآمده از اندیشه ای منطقی و منثور است، ابتدا به نثر اندیشیدن، سپس بیان مقصود، با زیور و پیرایه نثر.

تاریخ ارسال خبر : دوشنبه، 6 آبانماه 1387 |  تعداد نظرات:(0) |  تعداد دفعات نمایش این خبر : (486) |  نسخه قابل چاپ  |